Stożek rogówki to choroba, która sprawia, że rogówka stopniowo zmienia swój kształt z kulistego na stożkowaty. Stożek rogówki to choroba, która przyczynia się do astygmatyzmu. To nie oznacza jednak, że każda osoba z astygmatyzmem ma stożek rogówki.

Osoby cierpiące na stożek rogówki częściej niż inne mają czerwone, swędzące i suche oczu, reakcje alergiczne, i cierpią z powodu przewlekłego zapalenia zatok i kataru siennego. Specjalistom nie udało się jeszcze ustalić, jakie są dokładne przyczyny stożka rogówki. Uważa się, że choroba jest dziedzina a lub ma coś wspólnego z zaburzeniami układu hormonalnego.

Zdrowe rogówki mają kształt wycinka idealnej kuli otaczającej przód gałki ocznej. Jest to jeden z głównych elementów układu optycznego, a zatem pełni funkcję ochronną. Stożek rogówki jest stanem, w którym kształt rogówki jest znacznie zniekształcony. Zmiany te dotyczą zazwyczaj tylko jednego oka. Stożek rogówki rośnie powoli, ale może się też zatrzymać. Jednak należy pamiętać, że nawet minimalne nieprawidłowości rogówki mogą spowodować pogorszenie wzroku. Jeśli choroba postępuje, rogówka się uwypukla i stopniowo staje się niekształtna.

Objawy
Odkształcenie rogówki jest trudne do uchwycenia w początkowym stadium. Pierwszym objawem jest zaczerwienienie oczu i świąd. Zazwyczaj pierwsze objawy mogą być błędnie mylone ze zwykłym zmęczeniem lub alergią. W miarę postępu choroby, oczy mogą być wrażliwe na światło, co powoduje rozmycie wizji, efekt halo (poświata wokół źródeł światła), podwójne widzenie i zniekształcenie obrazu. Przede wszystkim jednak, gwałtownie pogarsza się wzrok, co powoduje częstsze wizyty u okulisty i wielokrotne zmiany okularów.

Diagnoza

W celu zdiagnozowania stożka rogówki, lekarz sprawdza:

  • ostrość wzroku,
  • astygmatyzm,
  • rozmywanie się obrazu (poliopia jednooczna),
  • nadwrażliwość na światło (fotofobia),
  • swędzenie i zaczerwienienie oczu,
  • objaw halo wokół źródła światła (rozmycie ostrości widzenia).

Okulista powinien wykonać:

  • badanie lampą szczelinowej,
  • topografię rogówki.

Leczenie

Soczewki kontaktowe
Najpopularniejszą metodą, która poprawia ostrość wzroku jest terapia za pomocą twardych, gazo-przepuszczalnych soczewek kontaktowych. Soczewki nie są w stanie wyleczyć ani całkowicie wyeliminować stożka rogówki – poprawiają one jedynie krzywiznę rogówki. Soczewki te są dobierane dla każdego pacjenta indywidualnie na podstawie topografii rogówki, która dokładnie odtwarza kształt rogówki i umożliwia wykrycie wszelkich nieprawidłowości. Odpowiednio dobrane soczewki powinny działać dobrze do średnio 18 miesięcy, jednak ze względu na prawdopodobieństwo postępu choroby najprawdopodobniej konieczna będzie ich wymiana.

Implantacja Intacs
Nową metoda korekcji stożka jest wszczepienie pierścieni śródrogówkowych Intacs, które wyrównują i spłaszczają rogówkę. Zabieg wykonywany jest przy znieczuleniu miejscowym (przy użyciu kropel), zajmuje tylko kilka minut, a jego efekt jest niemal natychmiastowy – wyraźna poprawa ostrości wzroku. Niestety, implantacja Intacs nie zatrzymuje rozwoju choroby oczu, a po pewnym czasie konieczna może być wymiana pierścieni.

Sieciowanie włókien kolagenowych rogówki
Sposób ten jest w większości przypadków przeznaczony dla osób, u których stożek rogówki jest we wczesnych stadiach rozwoju. Zabieg polega na zdjęciu nabłonka rogówki i aplikacji ryboflawiny, która następnie jest aktywowana przez światło ultrafioletowe. Naświetlanie trwa ok. 30 minut. Powoduje ono stymulację kolagenu w jednej z warstw rogówki pozwalający na odzyskanie części swojej wytrzymałości mechanicznej. Pacjenci muszą czekać od 6. do 8. miesięcy na doświadczenie zauważalnych efektów.

Przeszczep rogówki
W przypadku, gdy inne metody leczenia nie są możliwe, przeszczep rogówki jest jedynym rozwiązaniem. Zabieg trwa 1-1,5 godziny i polega na usunięciu nieregularnych części rogówki i zszyciu segmentów odpowiedniej grubości rogówki pacjenta. Odrzucenia przeszczepów zdarzają się bardzo rzadko (mniej niż 1 proc.). Niestety, szwy po operacji zdejmuje się dopiero po 12. miesiącach, a pacjent zazwyczaj wymaga długiego odpoczynku, biorąc leki immunosupresyjne.

Skip to toolbar