Zaćma jest chorobą zwyrodnieniową prowadzącą do zmętnienia soczewki oka. Jest to jedna z przyczyn utraty wzroku. W wyniku choroby na soczewce powstają jasne, mętne plamy, które utrudniają przedostanie się światła do siatkówki, co powoduje pogorszenie ostrości widzenia. Na zaćmę cierpi około 20 milionów ludzi na całym świecie.

Przyczyny

Wiele czynników mogą być odpowiedzialne za tworzenie się zaćmy, w tym cukrzyca, lecz uznaje się, że główną jej przyczyną jest proces starzenia się organizmu – co najmniej 99% osób cierpiących na zaćmę (pozostały 1% rodzi się z zaćmą wrodzoną).

Początkowo choroba może przez lata rozwijać się bezobjawowo. Jednym z pierwszych objawów zaćmy jest nieostre widzenie. Rozpoznanie zaćmy opiera się na wywiadzie – stwierdzenie obecności typowych zaburzeń widzenia – oraz na podstawowym badaniu oczu. Leczenie nie jest możliwe, dopóki objawy nie zaburzają codziennych czynności.

Niektóre wrodzone choroby oczu mogą być przyczyną zaćmy, na przykład: glejak siatkówki, retinopatia, brak tęczówki i zapalenie błony naczyniowej oka. Niska waga urodzeniowa dziecka, oraz stosownie niektórych leków podczas ciąży są również czynnikami, które powodują utratę wzroku u dzieci.

Objawy i leczenie

Objawy zwykle nie są rozpoznawalne przez wiele lat. Pierwszym, głównym objawem choroby jest niewyraźne widzenie. Pacjenci zaczynają wycierać częściej swoje okulary, myśląc, że przyczyną tego stanu są brudne szkła. Widzą oni również świetlne refleksy, gdy patrzą w stronę źródła światła. Jednym z objawów może też być widzenie małych plamek w polu widzenia – czyli w rzeczywistości to są te „zaćmione” miejsca na soczewce. Konsekwencją zaćmy może być czasami mniej postrzegana intensywność i wyrazistość kolorów i trudności napotykane podczas czytania lub oglądania telewizji. Sygnałem początku zaćmy może być również konieczność częstej wymiany szkieł lub problemów z wyborem odpowiedniej ich mocy. W skrajnych przypadkach, gdy soczewka staje się całkowicie zachmurzona, istnieje znaczne upośledzenie wzroku – pacjent jest w stanie zobaczyć tylko zarysy dużych obiektów. Zaćma nie powoduje bólu, swędzenia ani zaczerwienienia oczu. W skrócie, najczęstszymi objawami są:

  • niewyraźne widzenie, aż do całkowitej utraty wzroku,
  • błędne osądzanie odległości,
  • słaba ostrość widzenia,
  • zez lub oczopląs (u dzieci),
  • zaburzenia mobilności (u osób starszych).

Zaćma może być jedno lub obustronna (jednostronną jest łatwiej przeoczyć).

Pacjenci powinni pamiętać, że operacja nie jest konieczna, jeśli twój wzrok nie wpływa znacząco na wykonywanie codziennych czynności. Jednakże, jeśli pacjent na taki zabieg się zdecyduje, powinien przejść niezbędne badanie wzroku, aby upewnić się, że nie ma żadnych przeciwwskazań do wykonania takiej operacji.

Operacja jest stosunkowo prostą procedurą; zajmuje od 30 do 45 minut, i może być przeprowadzona ze znieczuleniem miejscowym, co oznacza, że pacjent jest w pełni świadomy podczas całego zabiegu. Lekarz wykonuje mikroskopijne nacięcia i dzieli soczewkę na mniejsze części, które łatwiej jest usunąć z oka. Operacja ma na celu zastąpienie zmętniałej soczewki, soczewką sztuczną. Jeśli masz obustronną zaćmę, dwie oddzielne procedury będą przeprowadzone w odstępie do kilku tygodni. Po takiej operacji, pacjent nie musi być hospitalizowany i może wrócić do domu zaraz po całym zabiegu. Większość ludzi będzie cieszyć się lepszym wzrokiem nawet dzień lub dwa po zabiegu. Można wobec tego wrócić do normalnego, codziennego funkcjonowania.

Skip to toolbar